 |
organizatorzy
sponsorzy główni kongresu
sponsorzy kongresu
mecenasi kongresu
|
|
1. Rola informatyki
Informatyka (poza rozrywkową i czysto naukową) nie ma samoistnej wartości; o jej znaczeniu decyduje wartość dodana, jaką generuje ona w procesach gospodarczych, działaniach administracyjnych i innych zjawiskach realnego świata. Skuteczność zastosowania informatyki zależy od recepcyjnej zdolności i decyzyjnej sprawności (dzielności) dziedziny, w której jest stosowana. Nie wolno więc obiecywać cudów ani się ich spodziewać.
prof. Władysław M. Turski
Teleinformatyka w obecnym powszechnym rozumieniu oznacza wykorzystanie rozwiązań telekomunikacji w informatyce oraz techniki informatycznej telekomunikacji.
Pojęcie "teleinformatyka" zostało upowszechnione przy okazji opracowywania Raportu po 1. Kongresie Informatyki Polskiej jako połączenie pojęcia informatyki i telekomunikacji. Z czasem pojęcie to zostało wykorzystane do opisu techniki korzystającej zarówno z rozwiązań telekomunikacyjnych, jak i informatycznych. W rezultacie powstała trzecia dziedzina nauki i techniki zajmująca się zagadnieniami gromadzenia, przesyłania i rozpowszechniania informacji. Warto przy tym zaznaczyć, że dalej istnieje dziedzina informatyki niekorzystająca z usług telekomunikacyjnych oraz dziedzina telekomunikacji niekorzystająca wprost z rozwiązań informatycznych, przy czym ta rozdzielność stale się zmniejsza.
Budowa społeczeństwa informacyjnego jest zadaniem polityki, rządu, samorządów lokalnych, organizacji pozarządowych, ekonomistów, socjologów i prawników, którzy wzorując się na rozwiązaniach unijnych, na podstawie własnych analiz muszą zdecydować o formach, sposobach wprowadzania oraz oczekiwanych efektach udostępnienia infrastruktury informacyjnej społeczeństwu, poprzez odpowiednie decyzje ustawowe i inwestycyjne. Zadaniem środowiska informatycznego jest informowanie o możliwościach, kosztach i zagrożeniach stosowania nowoczesnej techniki informatycznej, a następnie - zgodnie z zamówieniami - zbudowania i wdrażania wybranych systemów, łącznie z przygotowaniem specjalistów i odpowiednim przeszkoleniem użytkowników.
Konieczne jest podjęcie szeroko pojętych badań naukowych dotyczących problematyki społeczeństwa informacyjnego, bo zbyt wiele procesów w tej dziedzinie przebiega obecnie spontanicznie lub wyłącznie pod wpływem impulsów politycznych, a zbyt mało jest natomiast przemyślanego sterowania (lub inspirowania) określonych procesów oraz kontroli deklarowanych celów i osiąganych efektów. Specjaliści badający, opracowujący i wdrażający strategie rozwoju społeczeństwa informacyjnego powinni je stale konsultować z informatycznym środowiskiem naukowym, zawodowym oraz biznesowym. Należy im umożliwić uzyskanie podstawowej wiedzy na temat możliwości zastosowań systemów informacyjnych oraz nabycie elementarnych umiejętności posługiwania się nimi.
Konieczne jest też podjęcie szerokiej dyskusji na temat wolności osobistej obywateli w dobie powszechnego użytkowania nowoczesnej technologii umożliwiającej skuteczne śledzenie wszelkiej aktywności osób z niej korzystających.
Problem Roku 2000 (PR2000) został przywołany na 2. Kongresie Informatyki Polskiej w 1998 roku, gdzie, między innymi, zaakceptowano Kodeks PR2000 określający zasady postępowania informatyków w związku ze wspomnianym problemem. Ta inicjatywa, aktywnie rozwijana przez środowisko informatyczne, pozwoliła na odpowiednie przygotowanie systemów informatycznych i przejście ich z roku 1999 w rok 2000 bez problemów. Podjęte odpowiednio wcześniej działania przygotowawcze zostały pozytywnie ocenione przez inwestorów zagranicznych, wtedy bardzo wyczulonych na PR2000. Polskie firmy informatyczne wykazały w rozwiązaniu tego problemu profesjonalizm i odpowiednie przygotowanie.
Konieczne jest stwierdzenie, że podjęte działania sprawdzające przygotowanie systemów informatycznych do przejścia daty, były niezbędne - bez względu na to, co się o tym myśli i mówi obecnie. Działania te pozwoliły również na wymianę większości starszych i już często pozbawionych dokumentacji systemów - szczególnie w sektorze bankowym, telekomunikacyjnym oraz zarządzania źródłami energii. Takie przemyślane uporządkowanie systemów, również w Polsce, było i konieczne, i potrzebne dla przejścia w etap rozwoju nowoczesnych systemów informatycznych.
|
|
