PIERWSZY KONGRES INFORMATYKI POLSKIEJ RAPORT: STRATEGIA ROZWOJU INFORMATYKI W POLSCE

2. Rola informatyki Informatyzacja u progu XXI wieku stała się podstawą rozwoju nowoczesnej gospodarki, społeczeństwa i jednostki. Po intensywnym uprzemysłowieniu świat wchodzi w erę informatyzacji, gdy wszechstronnym czynnikiem rozwoju będzie wykorzystywanie teleinformatyki. O powszechnej akceptacji priorytetowej roli informatyki w rozwoju społeczeństwa wieku informacji świadczy popularność dokumentu Europa i społeczeństwo globalnej informacji. Zalecenia dla Rady Europy - zwanego Raportem Bangemanna, z maja 1994 r. oraz lutowy szczyt grupy G7 poświęcony budowie infostrad w USA, Japonii i w Europie. Innym przykładem może być oświadczenie nowego republikańskiego przewodniczącego Izby Reprezentantów USA, Newta Gingricha: Każdy Amerykanin ma prawo do życia, wolności i komputera. (...) Wkraczając w wiek informatyki powinniśmy się zastanowić, jak zabrać z nami również biednych, których nie stać na kupno komputera. Zaproponował on następnie, aby rząd przyznał wszystkim Amerykanom korzystne kredyty na kupno małego przenośnego komputera (laptopa). [na podstawie informacji prasowej z 9 stycznia 1995 r.]. Aby Polska mogła dołączyć do czołówki krajów wysoko rozwiniętych, strategia rozwoju kraju powinna zostać oparta na informatyzacji. Rozwój informatyki jest więc zgodny z polską racją stanu. Informatyka będzie odgrywała coraz ważniejszą rolę w społeczeństwach i gospodarkach krajów europejskich, zmieniając zasadniczo metody ich funkcjonowania. Bezzwłoczne rozpoczęcie procesu powszechnej informatyzacji kraju powinno wysoce ułatwić Polsce wejście do Unii Europejskiej. Informatyzacja zwiększa koszty w krótkim czasie, co jest sprzeczne z powszechnie lansowaną tezą o zmniejszaniu kosztów działalności instytucji dzięki jej informatyzacji. Jednakże właściwie przeprowadzona informatyzacja powoduje szybsze docieranie do pełniejszych bardziej wiarygodnych informacji ułatwiających podejmowanie lepszych decyzji oraz szybsze zaspokajanie potrzeb społecznych i obsługę podmiotów gospodarczych. Zbyt często lansowana jest teza, że środkiem wiodącym do uporządkowania działalności oraz oszczędności na kosztach działania danej instytucji jest jej zinformatyzowanie. Prawdziwa informatyzacja jest bardzo kosztownym przedsięwzięciem i bardzo trudno jest wprost wykazać zwrot poniesionych nakładów. Jednakże poprawnie przeprowadzona informatyzacja przynosi nową jakość w funkcjonowaniu danej instytucji dzięki wspomaganiu procesów decyzyjnych wynikających z pełniejszego i łatwiejszego dostępu do zbiorów informacji. Równocześnie informatyzacja umożliwia szybszą obsługę klientów instytucji, a tym samym zwiększa konkurencyjność jej działania. Inną jakością jest możliwość realizacji działań niemożłiwych do wykonania przy dotychczas stosowanej technice. Przemyślane wprowadzanie technik teleinformatycznych do wszystkich sfer życia społecznego i gospodarczego jest w stanie znacząco zwiększyć dochód narodowy oraz zyski podmiotów gospodarczych. Wzrost efektywności produkcji oraz poprawienie jakości obsługi społeczeństwa ściśle zależy od skali zastosowania technik teleinformatycznych. Sprawne systemy informacyjne oparte na nowoczesnej teleinformatyce są niezbędnym warunkiem zarządzania przedsiębiorstwem oraz administracją. Nie istnieją już formalne przeszkody w dostępie do najnowszych produktów teleinformatycznych. Barierą są koszty zakupu zaawansowanych technicznie rozwiązań oraz poziom kultury technicznej społeczeństwa. Ciągłe oszczędności przy zakupie środków informatyki powodują, że korzystamy w Polsce z tańszych rozwiązań zastępczych, nie uzyskując w ten sposób oczekiwanych efektów z informatyzacji. Doskwiera też brak wzajemnego zrozumienia potrzeb i ofert przez klientów i dostawców powodujący powstawanie rozwiązań ułomnych technicznie. Polski rynek informatyczny jest nieproporcjonalnie mały w stosunku do naszych potrzeb wynikających ze stopnia rozwoju gospodarki i liczby ludności. Kraje wysoko rozwinięte wydają na informatykę (per capita) pięciokrotnie więcej. Wyprzedzają nas również Czechy i Węgry, więc kraje na podobnym etapie rozwoju gospodarczego. Wartość polskiego rynku informatycznego jest mniejsza niż wartość rynku czeskiego i węgierskiego, pomimo czterokrotnie większej liczbie ludności w Polsce. Jest to między innymi efekt silniejszych gospodarek tych krajów, ale również mniejszych ograniczeń podatkowych i celnych oraz sprawniejszego podejmowania decyzji o informatyzacji poszczególnych sektorów gospodarki. W strategii rozwoju Polski należy przyjąć, że teleinformatyka jest jednym z podstawowych czynników gospodarczego i społecznego rozwoju kraju.