PIERWSZY KONGRES INFORMATYKI POLSKIEJ RAPORT: STRATEGIA ROZWOJU INFORMATYKI W POLSCE

9. Współpraca zagraniczna Konieczne jest dokładne przeanalizowanie wyników spotkania Grupy G7, na którym przyjęto strategię przygotowania projektów teleinformatycznych realizowanych wspólnie przez Stany Zjednoczone i Unię Europejską. Na spotkaniu w lutym 1995 r. Grupy G7 podjęto strategiczne decyzje o wspólnym rozwoju społeczeństwa wieku informacji. Przyjęto też ważne ustalenia na temat demonopolizacji usług telekomunikacyjnych w obszarze państwowo-prywatnym, a także międzynarodowym. Rząd polski oraz sfery gospodarcze powinny dokładnie przeanalizować wyniki tego spotkania poszukując możliwości współpracy oraz kierunków naszego rozwoju w tych dziedzinach. Warto też przeistoczyć się z obserwatora w uczestnika następnych spotkań o tej tematyce. W celu umożliwienia efektywnej integracji Polski z Unią Europejską należy dopasować nasze już istniejące i nowo powstające systemy informatyczne do jej standardów. Szczególna uwaga powinna być skierowana na Unię Europejską, która poszukuje własnej drogi teleinformatyzacji, a większość proponowanych aplikacji integrujących kraje Unii, również i nam będzie niebawem przydatna. W Raporcie Bangemanna (Europa i społeczeństwo globalnej informacji. Zalecenia dla Rady Europy) wyróżniono następujące aplikacje: Telepraca, czyli biuro rozproszone na małe oddziały zlokalizowane obok miejsc zamieszkania lub wręcz w domu pracownika; Telenauczanie, czyli utworzenie centrów edukacyjnych z pełnym programem nauczania i szkoleń o otwartym dostępem dla każdego; Sieć naukowa i akademicka, czyli zbudowanie wysokiej jakości sieci teleinformatycznej o dużej przepustowości, z usługami multimedialnymi; Sieć gospodarcza dostępna dla wszystkich przedsiębiorstw z wieloma usługami: pocztą, transferem plików i informacji (EDI) oraz telekonferencjami; Zarządzanie ruchem drogowym oraz usługami transportowymi; Kontrola ruchu powietrznego; Sieć medyczna łącząca wszystkie centra medyczne oraz jednostki naukowe i szpitale; System informacji o zamówieniach publicznych; Ogólnoeuropejska sieć administracji publicznej do obsługi obywateli; Infostrady miejskie oraz ogólnoeuropejskie z usługami multimedialnymi oraz rozrywkowym; Wiele tych aplikacji może być rozwijanych również w Polsce i naszą troską powinna być łatwa możliwość ich współpracy z aplikacjami zagranicznymi. Szczególnej uwadze musi być poddana współpraca gospodarcza z USA, które są tutaj wiodącym dostawcą nowych technologii i większości produktów. Podkreślając słowo współpraca, należy dążyć do przynajmniej częściowego odzyskania polskich kadr - wykształconych w Polsce - a pracujących obecnie w USA. Stany Zjednoczone odgrywają wiodącą rolę w rozwoju teleinformatyki oraz w tworzeniu podstaw międzynarodowej współpracy gospodarczej. Jednakże otwierając dostęp do naszego rynku i oczekując zwiększających się inwestycji amerykańskich w Polsce musimy pamiętać o konieczności zachowania wspólnych korzyści. Dla USA Polska jest znaczącym rynkiem zbytu, w Stanach pracuje wielu wykształconych u nas informatyków, w Polsce firmy amerykańskie zatrudniają najlepszą polską kadrę - to są ich korzyści i warto określić, jakie będą nasze. Nie można zaniedbywać współpracy z krajami Azji, szczególnie z Japonią, Koreę i Chinami, gdyż większość sprzętu komputerowego w najbliższej przyszłości będzie produkowana właśnie tam. Brak normalnych stosunków handlowych opierających się na równoważeniu wymiany będzie prowadzić do pośrednictwa krajów trzecich. Kraje Azji były kiedyś dla nas jedynym dostawcą najnowocześniejszego sprzętu mikrokomputerowego - gdyż do innego nie mieliśmy dostępu. Obecnie kraje te, szczególnie w produkcji sprzętu komputerowego, pełnią coraz ważniejszą rolę. Należy więc rozwijać kontakty z nimi i poszukiwać form równoważenia handlu. Na razie jednak poprzez nibywspólne taryfy z krajami europejskimi oraz wskutek braku porozumienia co do spłaty długów - stosunki handlowe z tymi krajami są utrudnione. To musi być zmienione dla dobra naszej gospodarki, inaczej będziemy z nimi handlować za pośrednictwem krajów trzecich - co zawsze kosztuje więcej. Dostęp do najnowszych technicznie produktów informatycznych nie oznacza dostępu do najnowszych technologii, co znacznie ogranicza możliwość odtworzenia polskiego przemysłu informatycznego - konieczne jest więc dążenie do nawiązywania współpracy naukowo-technicznej. Współpraca międzynarodowa nie może się ograniczać tylko do importu środków informatyki z zagranicy. Powinno się dążyć do nawiązywania współpracy naukowo-technicznej oferując nasze zespoły badawcze oraz firmy przygotowane do produkcji w sferze informatyki. W przeciwnym razie nie ma szans na zbudowanie polskiego przemysłu informatycznego. Zbudowanie, a nie odbudowanie, gdyż do tego z poprzednich lat nie ma już powrotu. Równie istotnym elementem międzynarodowej współpracy w teleinformatyce jest promowanie polskich firm i produktów na rynkach zagranicznych - nie wyłączając USA i krajów Azji oraz państw wschodnich. Podstawowym zadaniem państwa jest promowanie polskiej gospodarki za granicą. W naszym przypadku konieczne jest promowanie polskiej informatyki i telekomunikacji. Pokazanie polskich firm, ich osiągnięć oraz potencjału da im szansę najpierw na współpracę z silnymi firmami zagranicznymi, a potem na możliwość eksportu polskich produktów teleinformatycznych. Nie będzie to prosta sprawa, ale bez rozpoczęcia takiej działalności dzisiaj nie będzie efektu w przyszłości. Rozwój multimediów obejmuje swym zasięgiem prezentację dóbr kultury praktycznie we wszystkich formach: muzycznych, graficznych, tekstowych, filmowych - co szczególnie wpłynie na sposób wymiany kulturalnej pomiędzy krajami i sposób ochrony narodowych dóbr kultury. Przy gospodarce otwartej na współpracę z zagranicą należy także zadbać o polską kulturę - nie dopuszczając do pozbycia się praw do utworów i dzieł narodowych. Co więcej - możemy skorzystać na ich eksporcie, ale pod warunkiem, że będą dostępne na nośnikach i w formatach uwzględniających standardy multimedialne możliwe do wykorzystania w nowoczesnej teleinfowizji. W dobie powszechnej dostępności do ogólnoświatowych dóbr kultury należy upowszechniać kulturę polską za pomocą środków informatycznych.