Współczynniki określające liczbę linii telefonicznych na 100 mieszkańców, podawane jako cele strategiczne (30 linii telefonicznych na 100 obywateli w 2001 roku) przez Ministerstwo Łączności, oznaczają, że nawet w 2001 roku nie dogonimy stanu "na dziś" najsłabszych członków Unii Europejskiej (Hiszpania 47,2 na 100, Portugalia 51,4 na 100 i średnia w EU 63,5 na 100). Należy podkreślić, że wobec szybkiej ewolucji metod komunikacji koncentracja wysiłków wokół poprawy jedynie tego wskaźnika może pogłębić dystans dzielący Polskę od krajów Unii Europejskiej (a nawet generalnie: od krajów rozwiniętych ekonomicznie). Zauważono też, że rola stacjonarnej telefonii będzie spadać na rzecz telefonii ruchomej a także Internetu dostępnego dla coraz szerszej grupy odbiorców (w tym metodami omijającymi łącza operatorów telefonicznych np. telewizja kablowa). W krajach G7 i Unii nastąpiła już wyraźna zmiana kierunku: mówi się o konwergencji telekomunikacji i informatyki (teleinformatyka) oraz rozwoju e-commerce (nie tylko w aspekcie handlu ale też ogólniej, jako zaplecza działalności gospodarczej i administracyjnej). Na bazie rozwoju teleinformatyki budowane są strategie gospodarcze i społeczne.

Upowszechniania narzędzi teleinformatycznych i edukacji w posługiwaniu się nimi nie należy odkładać jako zadania dla następnych pokoleń. Bariera wieku, podnoszona czasem jako niemożliwy do rozwiązania problem, nie znajduje pokrycia w faktach. Gdy sytuacja tego wymaga - stosowania komputerów potrafią nauczyć się i osoby ze starszego pokolenia. Decydującą rolę odgrywa motywacja. Należy tu oczywiście rozróżnić działania kreatywne (przygotowywanie usług i serwisów WWW) od interaktywnych (np. dialog z dostawcą usługi) tak jak powszechna umiejętność pisania nie jest równoważna z powszechną twórczością literacką.

Andrzej Horodeński wprowadził do dyskusji istotne rozróżnienie semantyczno-merytoryczne: "nie mylmy informatyki z informatyzacją". Pierwsze jest środkiem, drugie - celem. Należy zadbać by w trakcie Kongresu Informatyki Polskiej uczestnicy jasno odnosili się do tego rozróżnienia. Inaczej - jak zauważył Wacław Iszkowski - spotęgować może się zjawisko "odcinania się" informatyków od otaczającej rzeczywistości. Informatyzacja, jako droga budowy społeczeństwa informacyjnego, nie może odbywać się w oderwaniu od konsumentów, czyli osób nie mających z informatyką nic wspólnego ponad fakt, że są użytkownikami narzędzi informatycznych. Proces budowy społeczeństwa informacyjnego wymaga więc wywołania dialogu między informatykami a użytkownikami. Dialog ten muszą zainicjować specjaliści, z firm i organizacji informatycznych.

Znaczącą rolę w procesie przemian ma tu do odegrania prasa, zarówno informatyczna jak i media popularne. Mimo szeregu opóźnień (jako przykład sektora, w którym patologia informatyczna osiąga czasem spektakularne rozmiary wymieniana jest np. bankowość) społeczeństwo polskie jest otwarte na nowe rozwiązania. Dynamika przyrostu abonentów telefonii GSM w Polsce wskazuje, że wygoda wynikająca ze stosowania dobrej jakości telefonii ruchomej połączona z intensywną kampanią w mediach zniwelowała nawet bariery natury ekonomicznej.

Krzysztof Król zwrócił uwagę, że znaczna liczba inicjatyw w gminach (działania spontaniczne, realizowane mimo braku ogólnokrajowych "wytycznych") związanych z prezentacjami w Internecie dowodzi rosnącej świadomości potencjału nowych metod komunikacji - również w ośrodkach postrzeganych jako prowincjonalne. Informacje o takich działaniach warto upowszechniać i wskazywać jako godne naśladownictwa.

Rada Medialna rozważyła propozycję zainicjowania "Paktu na rzecz budowy w Polsce Społeczeństwa Informacyjnego". Uznano, że zamierzenie takie nie będzie ingerencją zniekształcającą funkcjonowanie mechanizmów rynkowych i konkurencji. Obecność dziennikarzy w "Pakcie" jest uzasadniona i oczywista. Informując i komentując działają w tym właśnie obszarze. Koncentracja wokół spraw związanych z propagowaniem i upowszechnianiem zagadnień dotyczących społeczeństwa informacji przyczyni się do przyspieszenia w Polsce procesów przemian. Ogłoszenie "Paktu" ułatwi zwrócenie uwagi szerszych grup społecznych na wagę procesów informatyzacyjnych iĘpowszechnej edukacji teleinformatycznej.

Na kolejnym spotkaniu Rady Medialnej (2 października) przedstawiona zostanie szczegółowsza propozycja "Paktu". Spotkanie odbędzie się w poszerzonym składzie. Zaproszeni zostaną na nie przedstawiciele firm iorganizacji, które zdecydują się zostać sygnatariuszami "Paktu".

W posiedzeniu Rady Medialnej w dniu 4 września wzięli udział:

Andrzej Horodeński, Ewa Hutny, Krzysztof Król, Tomasz Kulisiewicz, Andrzej J. Piotrowski, Sylwiusz Trawiński, Lesław Wawrzonek, Tomasz Zieliński, Marek Zimnak. Michał Bonarowski (nieobecny) przedstwił swoje zdanie w formie pisemnej.

Wacław Iszkowski i Marek Gondzio.

Pytania kolokwialne dla Rady Medialnej przygotował Tomasz Kulisiewicz. Niniejsze sprawozdanie zostało oparte o notatki przygotowane przez Tomasza Kulisiewicza, Marka Zimnaka i poprzedzającą dyskusję wypowiedź Michała Bonarowskiego.

Propozycję podsumowania przygotował Andrzej J. Piotrowski.

Kolokwium: informatyka i pieniądze

Kontakt prasowy: Andrzej J. Piotrowski